-
Bransoletka z ametystem przypomina, że czasem lepiej odejść cz.II
Konsekwencje, które same się znalazły Dwa dni później zadzwonił do mnie Pan Wiesiek, który od lat zajmował się przeglądem pieca w naszym domu. – Pani Jolanto, dobry wieczór. Próbuję się dogadać z pani synem w sprawie awaryjnej dostawy oleju, bo zbiornik jest na zerze, a karta odmówiła płatności. Może pani by pomogła to przyspieszyć? – Panie Wiesiu – powiedziałam spokojnie. – Ja już tam nie mieszkam. Dom formalnie należy do mojego syna, on jest teraz za to odpowiedzialny. Proszę kontaktować się z nim. Po drugiej stronie była chwila ciszy. – Aha. No dobrze, pani Jolanto. Rozumiem. Przepraszam za kłopot. Coś mnie to kosztowało – nie pieniądze, tylko ten specyficzny dyskomfort,…
-
Bransoletka z ametystem przypomina mi, że czasem trzeba odejść cz. I
Pachniało świeżo zaparzoną kawą i cytrynowym płynem do mycia okien. To był zwykły wtorkowy poranek, a przynajmniej tak myślałam, kiedy szłam do kuchni w szlafroku, z myślą o filiżance kawy i porannym programie w telewizji. Schodząc zaczepiłam o poręcz, aż na podłogę spadła moja bransoletka z ametystem, prezent od przyjaciółki. Nie sądziłam, że już wtedy wszechświat dawał mi znak. Wrzuciłam bransoletkę do kieszeni myśląc, że po kawie ją naprawię. Gdy weszłam do kuchni moja synowa Marta stała przy blacie, wpatrzona w tablet. Mój syn Kacper siedział przy stole, tym samym, który mój mąż Tadeusz zbudował własnymi rękami w pierwszym roku naszego małżeństwa i przewijał coś w telefonie. Na blacie, tam…
